1. P- energia aktywacji zależy m.in. od energii wiązań w substratach, ponieważ trzeba dostarczyć energię, aby je rozerwać.
2. F- energia aktywacji jest zawsze dodatnia, ponieważ trzeba dostarczyć energię, aby reakcja mogła zajść.
3. F- energia aktywacji to różnica między energią substratów a kompleksem aktywnym, a nie produktami.
Kompleks aktywny (stan przejściowy) to nietrwały układ powstający w momencie zderzenia reagujących cząsteczek. Podczas zderzenia cząsteczki osiągają odpowiednią energię (energię aktywacji), co powoduje osłabienie starych wiązań i jednoczesne tworzenie nowych. W tym krótkotrwałym stanie powstaje właśnie kompleks aktywny. Jeżeli kompleks aktywny się rozpadnie, powstają produkty reakcji.
Energia aktywacji to minimalna energia, jaką muszą posiadać reagujące cząsteczki, aby doszło do reakcji chemicznej. Jest to energia potrzebna do utworzenia kompleksu aktywnego, czyli nietrwałego stanu przejściowego, w którym stare wiązania ulegają osłabieniu, a nowe zaczynają się tworzyć. Im wyższa energia aktywacji, tym reakcja przebiega wolniej, ponieważ mniej cząsteczek ma wystarczającą energię do zajścia reakcji.