Wiązanie kowalencyjne niespolaryzowane łączy atomy tego samego pierwiastka- powstają wówczas tzw. cząsteczki homoatomowe, czyli budowane przez identyczne atomy (przykładowo- N2, O2, Cl2- najczęściej dotyczy to gazów). Uwspólniają one swoje elektrony, ale żaden nie jest dominujący. Różnica elektroujemności pierwiastków w cząsteczce wynosi między 0 a 0,4. Wiązanie kowalencyjne spolaryzowane łączą różne niemetale- są to cząsteczki heteroatomowe (np. HCl, HBr, H2S). W takich związkach dominującym jest pierwiastek o wyższej elektroujemności i to właśnie w jego kierunku, na jego korzyść jest niejako przesunięta para elektronowa tworząca wiązanie. Różnica ich elektroujemności mieści się w przedziale 0,4-1,7.
Jeśli różnica elektroujemności (oznaczonej czerwonymi cyframi w układzie okresowym na tyle okładki) jest mniejsza niż 1,7, pierwiastki tworzą równanie kowalencyjne. Jeśli różnica ta mieści się w przedziale 0-0,4, mamy do czynienia z wiązaniem kowalencyjnym niespolaryzowanym, gdy powyżej- kowalencyjnym spolaryzowanym. Jeśli jednak różnica ta wynosiłaby 1,7 i więcej- wiązanie między atomami ma charakter jonowy.
Różnica elektroujemności zawsze jest wartością nieujemną- od wartości większej odejmujemy mniejszą, niezależnie od kolejności występowania pierwiastków we wzorze.