Ożywienie gospodarcze na ziemiach polskich w okresie rozbicia dzielnicowego wynikało z napływu z Europy Zachodniej liczniej ludności niemieckiej oraz związanej z nim lokacji nowych miast i wsi.
Jednym z pozytywnych aspektów rozbicia dzielnicowego było skupienie się poszczególnych książąt na zarządzaniu i rozwiązywaniu problemów na konkretnym obszarze państwa.