Koń wojownika mongolskiego także był wyposażony w pancerz, dzięki czemu ten mógł skutecznie atakować z dalszych odległości mimo np. ostrzału łuczniczego.
Europejczycy długo dostosowywali się do walki z wykorzystaniem łuków, przez co m.in. armie europejskie słabo wypadały w walkach przeciwko wojskom mongolskim.