Skuteczna i pewna polityka Mieszka I, a potem Bolesława Chrobrego zapewniła Polsce trwały byt na mapie politycznej Europy i jej przynależność do kultury zachodnioeuropejskiej. Pierwsze kroki postawił w tym kierunku Mieszko I, który wpierw dzięki podporządkowaniu sobie plemion słowiańskich zamieszkujących ziemie polskie utworzył spójne, a z biegiem czasu schrystianizowane państwo z rozwijającą administracją kościelną. Dokonał on także pierwszych ekspansji na ościenne krainy. Politykę Bolesława Chrobrego oceniać można przez prymat skutecznej i zdecydowanej polityki zagranicznej – wojen polsko-niemieckich, wyprawy na Kijów czy podporządkowaniem Moraw i Słowacji – czego zwieńczeniem była koronacja na króla Polski. Obaj władcy przyczynili się walnie więc do budowy państwa – można jednak stwierdzić, że długofalowo Bolesław Chrobry nadwyrężył opinię Polski wśród sąsiadów, ściągając na nie m.in. tragedie rządów Mieszka II. Stąd dopuszczalne jest stwierdzenie, że osiągnięcia Mieszka I na tym polu były trwalsze.
Dokonania obydwu władców są nieocenione dla budowy nowego państwa. Uczeń powinien samodzielnie przeciwstawić sobie obie te racje, ocenić realia panowania obydwu (większe wyzwania dla Bolesława Chrobrego w związku z poszerzaniem się terytoriów) i wydać ocenę, uwzględniając trwałość osiągnięć dwóch władców Polski.