Mogli w ten sposób osobiście kontrolować realizowanie stanowionego przez nich prawa i reform, poznawać lokalne realia, „dać się poznać” swoim poddanym i wzmocnić ich związki ze swoim władcą.
Przez podróże władców w prawie europejskim stabilizowały się instytucje pozwalające im na swobodną transport i opiekę ze strony szlachty w razie wizytacji.