W 1848 roku polscy powstańcy kontrolowali części Małopolski (w tym Kraków) oraz część Wielkiego Księstwa Poznańskiego – m.in. tereny Gniezna, Poznania czy Grodziska.
W 1848 roku polscy powstańcy uzyskali kontrolę nad niektórymi obszarami na terenie Polski. Wśród tych obszarów były części Małopolski, w tym Kraków, a także część Galicji. Powstania w tamtym okresie miały na celu walkę o niepodległość i zjednoczenie ziem polskich, dlatego kontrola nad tymi terenami była istotnym osiągnięciem dla polskiego ruchu niepodległościowego w tamtym czasie.