Część galicyjskich chłopów decydowała się przyłączyć do rabacji z powodu trudnej sytuacji, w jakiej się znajdowali. W XIX wieku chłopi w Galicji byli biedni i mieli trudności w zaspokajaniu swoich potrzeb. Wiele z nich było zadłużonych, a ich sytuacja finansowa nie ulegała poprawie. W takiej sytuacji rabacja mogła być dla nich sposobem na zdobycie dodatkowych środków do przetrwania.
Rabacje były często organizowane przez bardziej zorganizowane grupy, takie jak np. komitety chłopskie, które werbowały chłopów do udziału w tych działaniach. Takie sytuacje dodatkowo uwypuklały brak alternatywnych form protestu i walki o poprawę sytuacji chłopów w Galicji.