Filozofowie w XVIII wieku krytykowali ustrój, jakim była monarchia absolutna. Uważali go za niesprawiedliwy; ponadto twierdzili, że skupienie władzy w rękach jednej osoby jest nierozsądne. Podobnie oceniali przywileje szlachty i Kościół, który według nich był przesiąknięty zachłannością, obłudą i brakiem otwartości dla nowych odkryć. Filozofowie domagali się równości, wprowadzenia nauki powszechnej, wolności słowa i wyznania oraz zakazania tortur.
Filozofowie twierdzili, że jeśli nauka będzie powszechna i dostępna dla każdego, skończą się wojny na świecie, a ludzie będą pokojowo i rozumnie rozwiązywać spory. Najważniejsi filozofie epoki oświecenia to Wolter, Jean-Jacques Rousseau, Immanuel Kant, John Locke.