Humanizm i inne prądy renesansowe dotarły do Polski w drugiej połowie XV w. Ich rozpowszechnianie było związane z działalnością Akademii Krakowskiej, która skupiała międzynarodowe środowisko profesorów i studentów wymieniających się myślami i ideami. Były one również popularne na dworze królewskim – zarówno Zygmunt Stary, jak i Zygmunt August przyczynili się do upowszechnienia tendencji renesansowych na terenie całego kraju w XVI w.
Kultura Odrodzenia oddziaływała w Polsce na:
· literaturę (twórczość łacińska i polska m.in. Grzegorza z Sanoka, Kallimacha, Mikołaja Reja, Jana Kochanowskiego; kroniki Marcina Bielskiego i Marcina Kromera),
· publicystykę społeczną i polityczną (m.in. Andrzej Frycz Modrzewski O poprawie Rzeczpospolitej oraz twórczość Stanisława Orzechowskiego),
· sztukę (przybycie Franciszka Florentczyka i Bartolomea Berecciego – pierwszy z nich wykonał arkadową oprawę nagrobka Jana Olbrachta, a drugi – nagrobek Barbary Tęczyńskiej; dzieła malarskie m.in. Stanisława Samostrzelnika),
· architekturę (m.in. przebudowa zamku wawelskiego w stylu renesansowym, zmiana wyglądu wielu miast, przebudowa Sukiennic, założenie Zamościa – perły sztuki renesansowej),
· szkolnictwo (rozwój Akademii Krakowskiej, Akademii Wileńskiej i Akademii w Zamościu, powstawanie kolegiów jezuickich),
· język (pisano i drukowano dzieła w języku polskim, tworzono przekłady, m.in. tekstów biblijnych).
