Cele polityki wewnętrznej Zygmunta Starego:
Cele:
· Utrzymanie odpowiednich nastrojów oraz dbanie o sytuację wewnętrzną kraju,
· Silna współpraca z senatem oraz magnaterią, która zajmowała najważniejsze stanowiska w państwie,
· Dążenia do zmniejszenia wagi znaczenia izby poselskiej.
Metody:
· Nadawanie królewszczyzn i ważnych urzędów w państwie magnaterii.
· Ważnym celem polityki ostatnich Jagiellonów było dbanie o politykę wewnętrzną kraju. W Europie zaczął się rozwój ruchu reformatorskich i utrzymanie wewnętrznego pokoju było kwestią kluczową dla interesu
Cele polityki wewnętrznej Zygmunta Augusta:
Cele:
· Redukcja znaczenia sejmu oraz szlachty na rzecz rady królewskiej.
· Wzrost tolerancji religijnej w kraju.
Metody:
· Niezwoływanie sejmu w latach 1548–1572.
· Zagwarantowanie swobód religijnych.
· Tworzenie własnego stronnictwa politycznego.
· Próby utworzenia Kościoła Narodowego na wzór Anglii.
Zygmunt Stary próbował scentralizować władzę, zamierzał kierować swój kraj w stronę władzy absolutnej. Umiejętnie rozdzielał stanowiska, kreował silną pozycję senatu, bo nad izbą senacką miał największą kontrolę.