Podział parlamentu w 1791 roku:
Lewica – przedstawiciele poglądu, że należy całkowicie zmienić obecny ustrój.
Centrum – zwolennicy reform, ale powolnych i stopniowych.
Prawica – ci, którzy uważali, że obecny ustrój nie potrzebuje zmiany.
Jednym z najważniejszych przedstawicieli lewicy był Maksymilian Robespierre, który wkrótce stał się symbolem najbardziej radykalnych i brutalnych myśli rewolucyjnych. Był odpowiedzialny za ścięcie tysięcy ludzi – wkrótce sam musiał położyć głowę pod gilotynę.