Samochód nie dał rady wejść w zakręt i uderzył w słup.
Nie mów kłamstw!
Przestań nic nie robić, bo w końcu zwolnią cię z pracy.
Pewien pan cię szukał.
Potrzebuję 200 zł na nową grę.
Muszę wymyślić, jak to rozwiązać.
Język potoczny – jest charakterystyczny głównie w języku mówionym, ale występuje również w języku pisanym. Najczęściej pojawia się w rozmowach, blogach, pamiętnikach czy listach, ale też w wypowiedziach bohaterów literackich. Na styl potoczny najczęściej mówi się, że jest kolokwializacją. Główne cechy języka potocznego to:
· słownictwo nacechowane emocjonalnie;
· występowanie słownictwa środowiskowego (takiego, które charakteryzuje konkretne grupy i środowiska);
· brak skomplikowanej składni, głównie równoważniki zdań, zdania pojedyncze, urwane zdania, niedopowiedzenia, pominięcia, przeskoki myślowe i powtórzenia.
Język literacki/oficjalny – odmiana języka używana w mowie i piśmie. Charakteryzuje się poprawnością gramatyczną, leksykalną i stylistyczną. Używa się go w urzędach, szkołach, mediach i prasie.