Nie kumać, skoczyć po coś, mieć doła, robić sobie jaja, dogadać się, jarać się czymś.
Język potoczny – jest charakterystyczny głównie w języku mówionym, ale występuje również w języku pisanym. Najczęściej pojawia się w rozmowach, blogach, pamiętnikach czy listach, ale też w wypowiedziach bohaterów literackich. Na styl potoczny najczęściej mówi się, że jest kolokwializacją. Główne cechy języka potocznego to:
· słownictwo nacechowane emocjonalnie;
· występowanie słownictwa środowiskowego (takiego, które charakteryzuje konkretne grupy i środowiska);
· brak skomplikowanej składni, głównie równoważniki zdań, zdania pojedyncze, urwane zdania, niedopowiedzenia, pominięcia, przeskoki myślowe i powtórzenia.