W tym zadaniu musisz wyjaśnić znaczenie sztuki dyskusji w renesansie. W odpowiedzi musisz odwołać się do XVI-wiecznych tekstów publicystycznych, wykorzystując pojęcia retoryka i erystyka.
Przykładowa odpowiedź:
Sztuka dyskusji, przekonywania i dobrego mówienia była niezwykle istotna dla renesansowych twórców. Stanowiła część podstawowego wykształcenia, nic zatem dziwnego, że wpływała na literaturę oraz na kształtowanie się stosunków międzyludzkich, oraz międzynarodowych. Teksty literackie często przybierały kształt mów wielkich antycznych mówców – na Cyceronie wzorował się Modrzewski piszący o potrzebie reform dla ulepszenia państwa. Jego dzieło O poprawie Rzeczypospolitej było zbiorem tekstów mających przekonać odbiorców o potrzebie ratowania państwa poprzez szereg reform – autor zastosował tam środki retoryczne (głównie długą argumentację i przekonujące obrazy) dla wywołania właściwej reakcji odbiorców. Chwyty retoryczne i erystyczne widoczne są także w twórczości Skargi, który w Kazaniach sejmowych dzięki podniosłemu stylowi, bogatym przykładom (odwołanie się do metafory ojczyzny jako matki) i licznym paralelizmom chciał przekonać odbiorców o konieczności ratowania ojczyzny. W twórczości pisarzy renesansowych pojawiały się także przykłady retoryki niewłaściwie zastosowanej – widoczne jest to w demagogicznej mowie Iketaona w Odprawie posłów greckich, który dzięki swoim erystycznym chwytom doprowadził do zguby Troi. Kochanowski wskazuje więc także na zagrożenia płynące z niegodnego użycia sztuki mówienia i dyskutowania.
Do rozwiązania zadania musisz odwołać się do tekstów przeczytanych w podręczniku. Pamiętaj, że teksty zawierający cechy retoryki będą tymi, które były przeznaczone do wygłaszania przed grupą odbiorców, a także tymi, których celem było wpłynięcie w określony sposób na odbiorcę.