Przytoczone przepisy zawierają klauzulę derogacyjną, co oznacza, że umożliwiają tymczasowe zawieszenie przez państwo konkretnych zobowiązań wynikających z postanowień paktu w okolicznościach nadzwyczajnych, które stanowią szczególne zagrożenie. Przepisy te nie ograniczają praw, lecz pozwalają na ich czasowe zawieszenie do momentu ustania wyjątkowych okoliczności.
Klauzula limitacyjna i klauzula derogacyjna to terminy związane z prawami człowieka i ograniczeniem tych praw w określonych sytuacjach. Oba terminy odnoszą się do sytuacji, w których pewne prawa mogą być ograniczone lub zawieszone ze względu na określone wyjątkowe okoliczności.
Klauzula limitacyjna dotyczy sytuacji, w których prawa człowieka mogą być ograniczone w celu ochrony innych ważnych interesów publicznych, takich jak bezpieczeństwo narodowe czy ochrona porządku publicznego. Ograniczenia te muszą jednak pozostać w granicach ustanowionych przez prawo i zawsze muszą respektować istotę podstawowych praw. To oznacza, że choć pewne prawa mogą być ograniczone w pewnych okolicznościach, nie mogą zostać całkowicie zniesione lub naruszone w sposób, który całkowicie neguje ich istotę.
Klauzula derogacyjna odnosi się do uprawnienia państwa do zawieszenia lub ograniczenia pewnych praw człowieka w przypadku stanu wyjątkowego, takiego jak wojna, zagrożenie wewnętrznego konfliktu czy inna sytuacja kryzysowa. Klauzula derogacyjna pozwala państwom na tymczasowe odstąpienie od pełnej ochrony pewnych praw, jednak nawet w tych sytuacjach muszą być zachowane pewne podstawowe normy praw człowieka.