Podczas wędrówki w organizmie człowieka larwy glisty muszą przedostać się z naczyń krwionośnych do pęcherzyków płucnych. Aby to było możliwe, przebijają one ściany naczyń włosowatych płuc, które są zbudowane z cienkiej warstwy komórek śródbłonka.
Mechaniczne uszkadzanie tych komórek umożliwia larwom wydostanie się z krwi do tkanki płucnej, ale jednocześnie prowadzi do mikrourazów naczyń, drobnych krwawień i stanów zapalnych.