Małe cząsteczki związków karbonylowych o niskich masach cząsteczkowych bardzo łatwo mogą wnikać pomiędzy cząsteczkami wody tworzącymi wiązania wodorowe, zastępując jednocześnie te wiązania oddziaływaniami o zbliżonej sile.
Im dłuższy łańcuch węglowy aldehydów bądź ketonów, tym mniej polarne są te cząsteczki, a co za tym idzie- maleje siła ich oddziaływań z wodą, a w konsekwencji- maleje ich rozpuszczalność w rozpuszczalnikach polarnych, do których zaliczamy wodę. Mogą się one natomiast rozpuszczać w rozpuszczalnikach niepolarnych, np. w benzynie.
