Efekt Tyndalla polega na rozpraszaniu światła przez cząsteczki lub cząstki zawieszone w ośrodku, takich jak koloidy.
Kiedy wiązka światła przechodzi przez roztwór koloidalny, cząstki koloidu rozpraszają światło w różnych kierunkach, co sprawia, że wiązka staje się widoczna.
Zjawisko to jest szczególnie wyraźne, gdy cząstki koloidalne mają rozmiar porównywalny z długością fali światła. Efekt Tyndalla jest wykorzystywany do odróżniania koloidów od roztworów, ponieważ w przypadku roztworów prawdziwych światło przechodzi bez rozpraszania, a w koloidach wiązka światła jest widoczna.
