Więźniów, którzy nie uciekli, spotykały represje, m.in. stanie na zimnie długie godziny oraz bezpodstawne pobicia i tortury na placu przy innych więźniach, oraz pozostawianie na widoku ciał zmarłych przez pobicie i głód ku przestrodze dla innych.
Wśród ocalałych z obozów koncentracyjnych wielu z nich przez długie lata milczało na temat zdarzeń, jakie miały w nich miejsce. Traumy i cierpienie, jakie spotkały tych ludzi w obozach, odcisnęły duże piętno na ich psychice oraz na pokoleniach ich dzieci.