Po zakończeniu kampanii polskiej istniał tzw. Oddział Wydzielony WP majora Henryka Dobrzańskiego ps. „Hubal”. Po zakończeniu działań kampanii polskiej odmówił on wykonania rozkazu o zaprzestaniu walki i nadal działał na Kielecczyźnie. Ostatecznie oddział został rozbity przez Niemców w kwietniu 1940 r.; „Hubal” zginął, a na pomagającą mu ludność spadły surowe represje.
Szacuje się, że cały ruch oporu w Polsce obejmował około 1 miliona osób. Po zakończeniu II wojny światowej wielu żołnierzy i działaczy Polskiego Państwa Podziemnego było uwięzionych lub zabitych przez komunistów w latach 40. I 50. XX wieku. Stracono m.in. dowódcę Kedywu AK, gen. Augusta Emila Fieldorfa i rotmistrza Witolda Pileckiego.