Walczący oceniali negatywnie działania rządu emigracyjnego oraz aliantów. Powstańcom brakowało amunicji, sprzętu, ludności cywilnej żywności, a władze emigracyjne nie reagowały. Natomiast alianci odznaczali się brakiem zainteresowania losami powstania. Zaprzestali nawet akcji prowadzenia zrzutów.
Klęska Powstania Warszawskiego stała się powodem kryzysu zaufania części społeczeństwa do politycznych elit państwa podziemnego. Powstanie uwidoczniło też polskiemu społeczeństwu złudność nadziei na pomoc Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych.