Harcerstwo było pewnego rodzaju przykrywką, aby możliwe było przekazywanie paczek i listów do osób, które działały w ruchu oporu. Harcerze głównie zajmowali się zbiórkami, byli bardzo uduchowieni, dlatego często modli się podczas wojny i powstań. Mieli od 10 do 16 lat, dzięki czemu byli mało rozpoznawali wśród niemieckich władz. Często jednak podejmowali zadania, które były odpowiednie dla ludzi dorosłych, dlatego pod względem charakteru byli dojrzalsi nawet od dwudziestolatków.
Zasady postępowania harcerzy wyznacza Przyrzeczenie harcerskie i Prawo harcerskie.