Fragmenty ukazujące heroizację Kmicica:
– „Ludziom nieobeznanym z wojną rosło serce na widok tego żołnierza z krwi i kości, dla którego to wszystko, co się działo, ów ryk armat, stada kul, zniszczenie, śmierć – zdawały się tak zwyczajnym żywiołem, jak ogień dla salamandry”.;
– „Brew miał namarszczoną, ogień w oczach, rumieńce na policzkach i jakąś dziką radość w twarzy. Co chwila pochylał się na działo, cały zajęty mierzeniem, cały oddany walce, na nic niepamiętny; celował, zniżał, podnosił, wreszcie krzyczał […]”.;
– „Orle jego oczy przenikały przez dymy, kurzawę; skoro między budynkami ujrzał gdzie zbitą masę kapeluszy lub hełmów, wnet druzgotał je i rozpraszał celnym pociskiem jakby piorunem”.;
– „[…] kopnął leżący czerep. Obecni zdrętwieli, widząc ten nadludzkiej odwagi uczynek, i przez czas jakiś nikt słowa nie śmiał przemówić […]”.
Użyte środki językowe w celu heroizacji Kmicica:
– metafora: „rosło serce”;
– inwersja: „Nadludzkiej odwagi uczynek”;
– wyliczenie: „ryk armat, stada kul, zniszczenie, śmierć”;
– epitet: „nadludzkiej odwagi”;
– ożywienie: „stado kul”;
– wyliczenie: „cały zajęty mierzeniem, cały oddany walce”;
– porównanie: „zdawały się być tak zwyczajnym żywiołem, jak ogień dla salamandry”.
Heroizacja to nadanie postaci wyjątkowych i wybitnych cech bohaterstwa.
Metafora ma ukryte znaczenie, które jest inne od tego dosłownego.
Inwersja to odstąpienie od standardowego szyku zdania i odwrócenie jego elementów, co podkreśla zabarwienie emocjonalne oraz nadaje wypowiedzi odpowiedni rytm.
Wyliczenie to wymienienie po sobie elementów lub cech charakterystycznych dla pewnej całości celem ich wzmocnienia i podkreślenia.
Epitet to przymiotnikowe określenie rzeczownika podkreśla i uwydatnia jego cechę.
Ożywienie to nadanie przedmiotom nieożywionym cech istot żywych.
Wyliczenie to wymienienie po sobie elementów lub cech charakterystycznych dla pewnej całości celem ich wzmocnienia i podkreślenia.
Porównanie opiera się na podobnych cechach zestawionych ze sobą elementów.