| Wątki miłosne w „Potopie” | |
| Andrzej Kmicic i Aleksandra Billewiczówna:– umowa dziadka Oleńki i ojca Kmicica o ożenku młodych;– Oleńka i Kmicic przypadają sobie do gustu;– Oleńka potępia niechlubne postępowanie Kmicica;– Kmicic porywa Oleńkę;– Kmicic przegrywa pojedynek z Wołodyjowskim, który ratuje Oleńkę;– Kmicic przysięga wierność Radziwiłłowi, który zdradza ojczyznę;– Kmicic odkrywa prawdę, chce odkupić swoje winy pod nazwiskiem Babinicz;– po pokonaniu Szwedów Kmicic wraca do Lubicza;– pojednanie Oleńki i Kmicica po odczytaniu listu króla Jana Kazimierza;– ponowne zaręczenie Oleńki i Kmicica. | Aleksandra Billewiczówna i Bogusław Radziwiłł:– porwanie Oleńki przez Bogusława Radziwiłła, przetrzymywanie jej w Taurogach;– Bogusław zaleca się do Oleńki;– Oleńka nie ulega próbom uwiedzenia przez Bogusława, kieruje się godnością i wiernością względem testamentu dziadka;– Oleńka nie potrafi zapomnieć o Kmicicu, który wzbudza w niej sprzeczne uczucia;– Oleńka ucieka z Taurogów i wraca do Lubicza. |
W „Potopie” pojawia się motyw trójkąta miłosnego. Oleńka i Kmicic są w sobie zakochani. Jednak decyzje podjęte przez Kmicica powodują, że zostają rozdzieleni. Kmicic zostaje uznany za zdrajcę i próbuje odkupić swoje winy. W tym czasie Oleńka została porwana przez Bogusława Radziwiłła. Bogusław zaleca się do niej, jednak Oleńka pozostaje względem niego obojętna. Wciąż nie może zapomnieć o Kmicicu, którego darzy sprzecznymi uczuciami. Oleńce udaje się uciec z Taurogów i wrócić do Lubicza. Tam ponownie spotyka Kmicica, który jest ciężko ranny. Nie potrafi mu jednak wybaczyć. Do ich pojednania dochodzi dopiero po odczytaniu listu króla Jana Kazimierza, który rehabilituje Kmicica.