Wiersz porusza temat propagandy, która manipuluje ludźmi i posługuje się językiem w celu podporządkowania sobie ludzi. Autor używa parafrazy nowomowy występującej w partyjnych przemówieniach, aby odkryć fałszywość i sztuczność systemu. Opisany obraz Polski Ludowej przedstawia świat pozbawiony autentycznych wartości i ideałów, dążący do intelektualnej i moralnej pustki. Jest to zniekształcony świat, który został sfałszowany przez komunistów, a ich sztuczność i cynizm ujawnił Stanisław Barańczak.
Stanisław Barańczak był polskim poetą, eseistą i tłumaczem. Jego twórczość często odnosiła się do ważnych kwestii społecznych, politycznych i kulturowych.