Rozpatrujemy trzy przedziały:
0 rozwiązań:
1 rozwiązanie:
Nieskończenie wiele rozwiązań:
Naszkicuj wykres w trzech przedziałach. Sprawdź, dla jakich argumentów x zerują się wartości bezwzględne – te wartości określą przedziały, w jakich będziemy rozpatrywać funkcję. Po naszkicowaniu wykresu oś OY jest równoznaczna z osią OM. Zastanów się, dla jakich wartości na osi OM wykres funkcji nie ma żadnych rozwiązań, gdzie ma tylko jedno rozwiązanie, a gdzie ma ich nieskończenie wiele. Wykres ma nieskończenie wiele rozwiązań, jeśli funkcja jest ciągła, czyli przyjmuje tę samą wartość dla nieskończonej liczby argumentów na osi OX.