B/D
Wiązanie metaliczne to rodzaj wiązania chemicznego występującego w metalach i ich stopach. Polega ono na elektrostatycznym przyciąganiu dodatnio naładowanych jonów metalu oraz wspólnej chmury zdelokalizowanych elektronów walencyjnych.
W metalach atomy oddają swoje elektrony walencyjne do wspólnej „puli” elektronowej. Elektrony te nie są związane z jednym konkretnym atomem, lecz swobodnie poruszają się pomiędzy wszystkimi jonami w sieci krystalicznej. Powstaje w ten sposób tzw. gaz elektronowy, który spaja dodatnie jony metalu w uporządkowanej strukturze.
Wiązanie metaliczne tłumaczy charakterystyczne właściwości metali, takie jak dobre przewodnictwo elektryczne i cieplne, kowalność, ciągliwość oraz połysk. Swobodnie poruszające się elektrony mogą łatwo przenosić ładunek i energię, a jednocześnie umożliwiają przesuwanie się warstw jonów względem siebie bez niszczenia struktury metalu.
Im więcej elektronów walencyjnych bierze udział w tworzeniu wiązania metalicznego, tym jest ono silniejsze, co wpływa na twardość i temperaturę topnienia metalu.