Stała dysocjacji i stopień dysocjacji to wielkości, które opisują, w jakim stopniu kwas, zasada lub sól rozpadają się na jony w roztworze.
Stała dysocjacji określa, jak bardzo dana substancja ulega dysocjacji w wodzie i jest wielkością charakterystyczną dla konkretnego związku w danej temperaturze.
Im większa wartość Ka, tym silniejszy jest kwas i tym większa część jego cząsteczek rozpada się na jony. Dla zasad analogicznie definiuje się stałą Kb.
Stopień dysocjacji oznaczany symbolem α określa, jaka część cząsteczek danej substancji uległa dysocjacji. Jest to stosunek liczby moli zdysocjowanej substancji do całkowitej liczby moli substancji przed dysocjacją. Najczęściej podaje się go w procentach.
Stopień dysocjacji zależy od stężenia roztworu – im roztwór bardziej rozcieńczony, tym większy jest stopień dysocjacji. Zależy również od temperatury oraz od rodzaju substancji.