Nowoczesne rozwiązania techniki i przemysłu wpłynęły na używaną w czasie wojny broń. Korzystano z karabinów maszynowych, dział, czołgów, samolotów i statków podwodnych. Możliwości były wówczas nieograniczone, z uwagi na rozwój przemysłowy, który miał miejsce w drugiej połowie XIX w.
W związku z tym wojna przybrała charakter totalny, czyli obejmujący wszelkie możliwe sposoby walki, takie jak starcia na lądzie, bombardowania i bitwy powietrzne, a także nieograniczoną wojnę na morzu, w szczególności podwodną.
Wojna totalna oznaczała również poszerzenie terytorium walk, toczyły się one również w innych kontynentach, takich jak Azja i Afryka.
Inną charakterystyczną cechą wojny totalnej była krzywda ludności cywilnej, która została bardzo dotknięta działaniami zbrojnymi.
Umierali nie tylko żołnierze obecni na froncie, ale także neutralni i bezbronni cywile. Niszczone były ich majątki, miasta, środki transportu.
Wojna totalna wyróżniała się poszerzonym zakresem walk, które obejmowały właściwie cały świat. Wiązała się także z ilością państw, które brały udział w konflikcie, a było to ponad 30 większych i mniejszych krajów. W związku z nowoczesnymi rozwiązaniami technicznymi w wojnie użyto wielu nowych rodzajów broni, które doprowadziły do ogromnych zniszczeń. Dotyczyły one nie tylko terytoriów, przez które przechodził front, ale także ludności cywilnej i terenów neutralnych.