Warunki życia żołnierzy w okopach na froncie zachodnim były bardzo złe. Byli oni narażeni na ataki szczurów oraz pchły i wszy. Nie mieli chwili na odpoczynek, ponieważ w każdym momencie przeciwnik mógł zaatakować. Obawiali się nagłych wystrzałów i huków, musieli w każdej chwili być zmobilizowani.
W 1914 r. wojna manewrowa zmieniła się w wojnę pozycyjną. Polegała ona na tworzeniu przez każdą ze stron systemu okopów i umocnień, naprzeciwko siebie.