Jakobini byli jedną z głównych grup politycznych podczas rewolucji francuskiej, dominującą w okresie tzw. rządu terroru (1793–1794). Ich metody rządzenia cechowały się pewnymi charakterystycznymi cechami:
Centralizacja władzy: Jakobini dążyli do skoncentrowania władzy w rękach rządu centralnego. Ustanowili Komitet Ocalenia Publicznego, organ wykonawczy, który miał szerokie uprawnienia i kontrolował wiele dziedzin życia publicznego.Polityka terroru: W okresie rządów jakobińskich wprowadzono politykę terroru, która miała na celu eliminację rzekomych wrogów rewolucji. Tysiące osób zostało aresztowanych, osądzonych i straconych, w tym również przedstawiciele wcześniejszych elit społecznych i politycznych. Polityka ta miała zastraszać i eliminować wrogów rewolucji.Kontrola mediów: Jakobini wprowadzili ścisłą cenzurę prasy i kontrolę nad informacjami. Celem było kontrolowanie przekazu i propagowania rewolucyjnych idei oraz eliminowanie potencjalnej opozycji i krytyki.Współpraca z ludem: Jakobini kierowali się ideą suwerenności ludu i dążyli do realizacji interesów ludu francuskiego. W ramach tego dążenia przeprowadzili reformy społeczne, takie jak likwidacja przywilejów arystokracji i wprowadzenie zasad równości społecznej.
W kontekście Deklaracji praw człowieka i obywatela jakobini byli związani z jej początkowymi ideami, takimi jak równość, wolność i braterstwo. Wierzyli w koncepcję, że prawa człowieka i obywatela powinny być powszechne i stosowane dla dobra społeczeństwa jako całości. Jednak metody, jakie stosowali, w szczególności polityka terroru i kontrola mediów, były sprzeczne z założeniami Deklaracji.
Deklaracja praw człowieka i obywatela była bardziej oparta na ochronie praw jednostki i gwarancji wolności, podczas gdy jakobini koncentrowali się na realizacji rewolucyjnych celów poprzez władzę centralną i represyjne środki. Choć idee jakobinów miały związek z pierwotnymi dążeniami rewolucji, ich metody rządzenia stały w kontrze do idei Deklaracji praw człowieka i obywatela, której główne założenia były oparte na poszanowaniu praw jednostki i ograniczeniu władzy państwa.