Pierwotnie określenie to było stosowane jedynie do mieszkańców Rzymu, później opisywano nim mieszkańców Italii, by ostatecznie określenie to przypisać wszystkim mieszkańcom imperium. Po upadku cesarstwa zachodniorzymskiego w 476 r. Określeniem tym nazywano mieszkańców Bizancjum.
Mieszkańcy średniowiecznego Bizancjum w większości posługiwali się językiem greckim, jednak nadal określali się Rzymianami, sukcesorami dawnego imperium.