Człowiek posiadający ziemię na prawie rycerskim musiał w razie wojny obronnej przybyć do króla wraz z określoną liczbą zbrojnych, którą wystawiał na własny koszt. W przypadku wyprawy poza granicę kraju władca musiał zapłacić rycerstwu lub w inny sposób wynagrodzić ich służbę.
Kazimierz Wielki wprowadził wiele statutów i praw – było to ważne dla jedności państwa po rozbiciu dzielnicowym, kiedy w różnych częściach kraju obowiązywały inne regulacje.