Religia starożytnych Greków miała charakter politeistyczny, oznacza to, że wierzyli oni w wiele bóstw. Nie uważali, żeby ich religia miała jakiś początek, powstała w sposób ewolucji, głównie na podstawie kultywowania tradycji przodków i ustnych opowieści.
Greccy bogowie, według wierzeń, nie stworzyli świata, a sami zostali z niego zrodzeni z pierwszych sił chaosu oraz czasu. Bogowie ci mieli charakter antropomorficzny, czyli wykazywali się cechami ludzi, łącznie z ludzkimi słabościami.
Oprócz bogów w wierzeniach greckich istnieli też herosi, czyli półbogowie. Wykazywali się nadludzką siłą oraz sprytem i dla wielu Greków stanowili wzorce męstwa i bohaterstwa. Mnogość bogów sprawiała również, że różne miasta mogły mieć swoich opiekunów, jak ateńska polisbędąca pod patronatem Ateny.
Opowieści o bogach określa się mianem mitów, natomiast ich zbiór jako mitologię. Ciężko stwierdzić, czy Grecy rzeczywiście wierzyli w mity, często sprzeczne pomiędzy sobą. Na pewno stanowiły jednak istotną część ich religii.
Do najważniejszych bóstw greckich zaliczamy Zeusa – najwyższego boga i króla Olimpu (góry bogów), Apollina – opiekuna sztuki i wróżbiarstwa, Posejdona – władcę mórz, Afrodytę – boginię piękna, Artemidę – boginię łowów oraz księżyca, Atenę – boginię mądrości oraz Dionizosa – boga wina i teatru.