Starożytni Grecy rozwinęli kilka nurtów literatury, które są bardzo istotne dla ich kultury. Pierwszym z nich jest dramat dzielony na komedie i tragedie. Był on bardzo ważny dla kultu Dionizosa, podczas jego świąt (chociażby Wielkich Dionizjów), wystawiano bowiem różne sztuki teatralne.
Do najważniejszych dramatopisarzy zaliczamy Ajschylosa, Sofoklesa i Eurypidesa piszących przede wszystkim tragedie oraz Arystofanesa będącego najbardziej znanym komediopisarzem. Część z ich dzieł zachowała się do dziś, jesteśmy więc w stanie przedstawić ich cechy charakterystyczne. Tematy tragedii przede wszystkim dotyczyły religii, często miały charakter moralizatorski, a ich celem było umożliwienie przeżycia katharsis (oczyszczenia). Komedie z kolei często stanowiły pewien komentarz polityczny i mogły krytykować działania rządzących.
Kolejnym gatunkiem literackim była historiografia zapoczątkowana przez Herodota i kontynuowana później chociażby przez Tukidydesa i Ksenofonta. Wyróżniała się ona skrupulatnymi badaniami i próbą obiektywnego spojrzenia na wydarzenia z przeszłości.
Następnym gatunkiem były traktaty filozoficzne pisane przez Platona i Arystotelesa. Platon, jako że był uczniem Sokratesa, pisał je w formie fikcyjnych dialogów, w których często brał udział jego dawny nauczyciel. Przedstawiał w ten sposób swoje spostrzeżenia i skłaniał czytelnika do przemyśleń. Dla greckiej literatury ważne były również poematy.
Ze swoich poematów epickich słynął Homer, który według tradycji miał spisywać istniejące w przekazie ustnym opowieści mitologiczne. Już w starożytności jednak poddawano pod wątpliwość czy Homer rzeczywiście istniał, czy był jedynie postacią legendarną. Oprócz Homera ważny wpływ miał również Hezjod, który także w swoich dziełach poruszał tematy mitologiczne.
Wśród gatunków literackich starożytnej Grecji możemy wymienić, dramat (Ajschylos, Sofokles), historiografię (Herodot, Tukidydes), traktaty filozoficzne (Platon, Arystoteles) oraz poematy epickie (Homer, Hezjod).