W Sparcie pełnię praw politycznych posiadali spartiaci, czyli obywatele. Mieli oni prawo udziału w zgromadzaniu ludowym określanym mianem apelli. Na zgromadzeniu tym decydowali o zawieraniu wojny oraz pokoju, głosowali nad ustawami, a także wybierali najważniejszych urzędników, czyli członków geruzji oraz eforów. Kolegium eforów składało się z pięciu urzędników, którzy mieli szerokie kompetencje dotyczące faktycznego zarządzaniem państwem. To oni zarządzali mobilizację w przypadku wojny, kształtowali również proces wychowania przyszłych spartiatów, określany mianem agoge. Zarządzali również porządkiem obrad podczas apelli.
Geruzja była obok eforów kolejnym ważnym organem państwowym. Składała się z 28 spartiatów powyżej 60 lat i wraz z eforami przygotowywała ustawy, poddawane później pod głosowanie apelli. Mogła też pełnić funkcję sądowniczą przy sprawach wagi państwowej. Oprócz organów wybieralnych istotną funkcję sprawowało również dwóch królów, którzy pełnili ważną funkcję religijną i dowodzili armią poza granicami Sparty.
Spartę uznaje się za typowy przykład oligarchicznej polis. Mimo że najważniejsi urzędnicy byli wybierani spośród i przez obywateli, obywatele ci stanowili niewielką grupę w porównaniu z resztą mieszkańców Sparty.