Relacje w rodzinie narratora:
– ojciec narratora ukazany jako dziecko;
– żona narratora wychowuje męża;
– ojciec nie jest autorytetem dla narratora;
– ojciec narratora nie panuje nad emocjami, zachowuje się jak dziecko: „To jemu trzeba było zwykle ustępować, inaczej złościł się, zamykał w gabinecie […]”.;
– ojciec narratora skupia się tylko na sobie: „Tata zawsze sam kupował sobie prezenty. Te, które dostawał od innych, ode mnie również, mało go interesowały”.;
– narrator i jego matka muszą dostosowywać się do ojca: „Felicjan Taranowicz szuka więc, ale szuka z takim impetem, że w końcu dołączamy do niego i my”.
Narrator określa swojego ojca jako młodszego syna mamy, ponieważ zachowuje się dziecinnie. Należy mu ustępować i dostosowywać się do niego. Nie zachowuje się jak głowa rodziny.