Aleksander i Antenor głoszą zupełnie inne poglądy i przedstawiają odmienne podstawy. Antenor, jako doradca króla Troi, jest bardzo rozważny i ostrożny. Mimo tego że Aleksander wywierał na nim presję, mężczyzna twardo stał przy swoich przekonaniach. Mężczyzna był bardzo opanowaną i rozważną osobą – namawiał Aleksandra do oddania Heleny, ponieważ chciał uniknąć wojny. Uważał, że Aleksander zachowuje się egoistycznie i w ogóle nie bierze pod uwagę dobra państwa. Antenora można uznać zatem za asertywnego i inteligentnego. Nawet kiedy Aleksander próbował nim manipulować, nie uległ mu. Aleksandra natomiast bez wątpienia można uznać za porywczego i nieroztropnego. Wymagał od Aleksandra posłuszeństwa, a kiedy ten radził mu, to go nie słuchał. Przez to doprowadził do upadku Troi. Nie interesowały go losy obywateli, a jego własne szczęście. Swoją argumentację zawsze przeprowadzał tak, by postawić się w dobrym świetle, nawet jeśli była nie do końca logiczna i ryzykowna.
Odprawa posłów greckich napisana przez Jana Kochanowskiego uznawana jest za pierwszy polski renesansowy dramat. Pierwsze wystawienie datuje się na 12 stycznia 1578, a miało ono miejsce w Jazdowie pod Warszawą. Wydarzenie to towarzyszyło weselnym uroczystościom podkanclerza koronnego Jana Zamoyskiego i Krystyny Radziwiłłówny. Pierwszy druk odbył się roku prapremiery staraniem pana młodego. Dramat formalnie odwołuje się do założeń tragedii antycznej. Warto podkreślić, że utwór ma również charakter moralizatorski. Ze względu na bieżącą tematykę polityczno-społeczną i dość doraźny charakter można Odprawę… traktować jako rodzaj dramatu, teatru zaangażowanego.