Kochanowski używa argumentów emocjonalnych, logicznych oraz rzeczowych. Odwołuje się do historii, która nie zawsze była chlubna. Chce „obudzić” swoich adresatów i skłonić do refleksji. Porusza on sprawy honoru, żalu czy zawstydzenia.
Retoryka to natomiast sztuka pięknego przemawiania, wysławiania się, która stosuje różne chwyty, zabiegi stylistyczne mające na celu przykucie uwagi słuchacza. Argumenty logiczne opierają się na dedukcji. Emocjonalne tyczą się odczuć wewnętrznych. Rzeczowe to konkretne przykłady.