Słowacki był krytycznie nastawiony do cech przypisywanych Polakom. Wyraz swoim poglądom dał zarówno w Kordianie jaki w Grobie Agamemnona”. Krytykował narodowe cechy Polaków – tchórzostwo a równocześnie brawurę, brak planów i przemyśleń, działanie jednostkowe – na własną rękę, brak współpracy i zgody oraz wiarę w nieomylność własnych sądów. Taką postawę reprezentuje Kordian (tytułowy bohater dramatu) – jest przekonany, że może samotnie wyzwolić Polskę z niewoli dzięki zabójstwu cara. Nie udaje mu się to jednak, właśnie dlatego, że walka o niepodległość i suwerenność narodu powinna być wynikiem współpracy wszystkich ludzi. W utworze Grób Agamemnona Słowacki nawoływał do głębokich przemyśleń nad istotą społeczeństwa i współpracy wszystkich warstw społecznych – dopuszczeni do głosu chłopów a wyzwolenie się spod tyranii szlachty.
Słowacki krytykował postawy narodowe Polaków przede wszystkim w Grobie Agamemnona oraz w Kordianie.