Charakterystycznym motywem dla twórczości polskich romantyków była podróż i pielgrzym. Podmiot liryczny jest wędrowcem. Nie zna celu swej podróży ale drobiazgi (klucz bocianów) przypominają mu o opuszczonej ojczyźnie. Jest to również pretekst do rozważań zarówno o przeszłości – wspomnień o kraju dzieciństwa jak i przyszłości osoby mówiącej w wierszu – nie zna celu swej wędrówki. Nie ma swojego miejsca na ziemi i nie wie gdzie będzie jego grób. Był to charakterystyczny temat dla polskich romantyków, którzy nie mogli wrócić do ojczyzny po upadku powstania listopadowego. .
Jednym z częstych motywów twórczość ci polskich romantyków była podróż. Powstańcy oraz ci którzy wspierali zryw narodowo–wyzwoleńczy nie mogli wrócić do Polski gdyż czekały ich tam represje ze strony zaborców – zwykle śmierć lub więzienie. Tęsknota za krajem była uczuciem, które im towarzyszyło na co dzień.