Musisz połączyć teorię Bartha z analizą opowiadania Borgesa i wykazać, że konkretne elementy tekstu realizują założenia postmodernizmu.
Opowiadanie „Biblioteka Babel” wpisuje się w nurt literatury postmodernistycznej, ponieważ przedstawia świat jako zbiór nieskończonych kombinacji znaków i znaczeń. Zgodnie z przytoczonym fragmentem eseju Johna Bartha, Biblioteka zawiera wszystkie możliwe układy liter, a więc również wszystkie możliwe teksty, historie i interpretacje.
Oznacza to, że nie istnieje już możliwość stworzenia czegoś całkowicie nowego — wszystko zostało już potencjalnie zapisane. Taka wizja odpowiada idei „literatury wyczerpania”, według której twórczość nie polega na odkrywaniu nowych form, lecz na przetwarzaniu i reinterpretowaniu istniejących.
Ponadto opowiadanie Borgesa ukazuje brak jednej, obiektywnej prawdy. W Bibliotece istnieją zarówno teksty prawdziwe, jak i fałszywe, sensowne i pozbawione sensu, co prowadzi do wieloznaczności i niepewności interpretacyjnej. To odpowiada postmodernistycznemu przekonaniu o relatywizmie poznania i konieczności aktywnego udziału czytelnika w tworzeniu znaczenia.
Musisz wskazać dowód, a nie opisywać sytuację. Najpierw skorzystaj z tekstu Bartha i wyciągnij z niego klucz do odpowiedzi:
wszystkie możliwe teksty już istnieją,
liczba kombinacji jest nieskończona,
nie da się stworzyć czegoś absolutnie nowego.
Potem przenieś to na utwór Borgesa:
Biblioteka = wszystkie możliwe książki,
każda historia już gdzieś jest,
sens nie jest jeden, tylko rozproszony.
Na koniec połączy to z postmodernizmem (wyczerpanie, brak prawdy, wielość interpretacji). Dobra odpowiedź to zawsze połączenie: teoria → tekst → wniosek.
Zadanie 1.
74Zadanie 3.
75Zadanie 4.
75