Lokalne lodowce w plejstocenie powstały w Tatrach i Karkonoszach. Spowodowane było to dużymi opadami śniegu i niskimi temperaturami występującymi w tej epoce. Rzeźba gór zmieniła się, powstały jeziora polodowcowe górskie, takie jak Morskie Oko, czy też Wielki Staw. Zmianie uległy także szczyty i doliny górskie, które wyostrzyły lub wypłaszczyły się, w zależności od intensywności lodowca.
W Polsce mamy tylko 2 pasma, na których powstały lodowce górskie – Tatry i Karkonosze. Lodowce te doprowadziły do przekształcenia szczytów, utworzenia zagłębień albo jezior oraz zmiany klimatu w niektórych partiach gór.
Tereny o największej ilości zlodowaceń są najbardziej ukształtowane przez lodowiec i najłatwiej odnaleźć tam formy polodowcowe. Lądolód to gruba pokrywa lodowa pokrywająca dany obszar i wolno się przemieszczająca. Przechodząc przez dany teren, pozostawia po sobie różne formy ukształtowania – jego masa jest tak duża, że ma zdolność przekształcania powierzchni. W wyniku jego działania powstają np.: pradoliny, jeziora, rynny polodowcowe, moreny, sandry czy głazy narzutowe.