W skład państwa Władysława Łokietka nie weszło Pomorze Gdańskie - pozostało pod niezależną władzą. Jednak nie trwało to długo, gdyż sytuację tę wykorzystali Krzyżacy, którzy podbili ziemie Pomorza Gdańskie i włączyli do swego państwa zakonnego. Pod koniec panowania Łokietka wybuchła wojna z zakonem krzyżackim, jej celem było przyłączanie utraconego Pomorza Gdańskiego.
Po starciu pod Płowcami w 1331 roku szala zwycięstwa przechylała się na stronę zakonu, który zdołał zająć Kujawy. Dlatego Władysław Łokietek był zmuszony do zawieszenia broni i oddania Krzyżakom Kujaw, ziemi dobrzyńskiej oraz zrzeczenia się roszczeń do Pomorza Gdańskiego. Tuż po tym, w 1333 roku, król zmarł.
Jego następca, Kazimierz Wielki, podszedł do problemu w inny sposób. Zamiast konfliktu zbrojnego postanowił odzyskać te ziemie dyplomatycznie. Udało mu się to w 1343 roku, kiedy podpisał z Krzyżakami pokój wieczysty w Kaliszu. Na jego mocy Polska odzyskała Kujawy i ziemię dobrzyńską, z kolei Pomorze Gdańskie pozostało przy zakonie krzyżackim jako wieczysta jałmużna. Dzięki temu porozumieniu król Polski mógł się w przyszłości upomnieć o odzyskanie Pomorza Gdańskiego.
W Ojcowie leżącym obok Krakowa, znajduje się grota, w której Łokietek miał ukrywać się przed ścigającymi go bandytami. Dziś jest to miejsce wchodzące w skład Ojcowskiego Parku Narodowego.