Głównymi korzyściami jest fakt, że unia uchroniła związek Polski i Litwy przed rozpadem, a także wzmocniła ich pozycję na arenie międzynarodowej. Interesy państw również stały się wspólne, co umożliwiło królowi sprawniejsze prowadzenie polityki. Mieszkańców obowiązywały również te same prawa, co zdecydowanie podobało się szlachcie litewskiej. Wadą dla szlachty z Litwy było umniejszenie ich pozycji, ponieważ aby przekonać szlachtę litewską do kontynuowania obrad, część terenów Litwy włączono do Korony. Dla Polski oznaczało to bezpośrednie sąsiedztwo z Rosją, co generowało potencjalne zagrożenie ze strony posiadającego terytorialne ambicje państwa moskiewskiego. Sejmy zbierały się na terenach Korony.
Zdecydowanie więcej jest plusów niż minusów, ponieważ unia lubelska stworzyła silne i duże państwo, co wzmocniło jej pozycję w Europie. Część litewskich przeciwników musiała liczyć się ze stratami terytorialnymi, ponieważ stawiali zaciekły opór — opuścili trwający sejm, co skutkowało tym, że Zygmunt August włączył Ukrainę do Korony.