Szymon Słupnik żył ok. IV–V w. i wychowywał się w Cylicji. Po śmierci rodziny sprzedał cały majątek, a pieniądze rozdał ubogim. Będąc w kościele, został natchniony do modlitwy, w trakcie której dostał wizji, w której kopiąc dół, został upomniany przez Boga aż trzy razy – miał kontynuować swoją pracę.
Następnie wstąpił do zakonu, z którego został jednak wydalony niedługo później. Zamieszkał na odludziu, regularnie pościł i modlił się, a po pewnym czasie wierni zaczęli się do niego udawać, by zyskać uzdrowienie i go słuchać. Przez trzydzieści lat mieszkał w wybudowanym przez siebie słupie, który miał go nieco od wiernych odizolowywać.
