„Temeraire” to w języku francuskim „śmiałek”, „zuchwalec”. Portretowany statek był okrętem wojennym. Odegrał bohaterską rolę w Bitwie pod Trafalgarem w 1805 roku, w której admirał Nelson pokonał flotę Napoleona. W 1838 roku ostatecznie został wycofany z użytku i przeholowany do londyńskiej stoczni przy Tamizie, gdzie został rozebrany na złom. Turner był świadkiem ostatniej wyprawy Temeraire'a przez Tamizę. To wydarzenie zainspirowało go do namalowania słynnego obrazu. Majestatyczny Temeraire pozbawiony żagli wygląda jak szlachetny rumak wiedziony na starość na rzeź. Mały holownik, którego silnik parowy jest znacznie silniejszy, może pociągnąć go za sobą. Turner przekształca tę scenę w alegorię, która mówi o tym, w jaki sposób maszyna parowa szybko zastąpiła tradycję oraz historię. Zachodzące słońce jeszcze bardziej podkreśla nastrój chwili, zmierzch epoki.
Obraz Ostatnia droga Temeraire’a, namalowany przez Williama Turnera w 1839 roku eksponowany jest w Galerii Narodowej w Londynie. Jest to obraz olejny. Przedstawia scenę holowania żaglowca Temeraire przez Tamizę do miejsca rozebrania go na złom.