Język Róży jest silnie emocjonalny, ekspresyjny i pełen napięcia. Bohaterka posługuje się zdaniami nacechowanymi uczuciowo, często używa wykrzyknień, powtórzeń oraz sformułowań o charakterze wartościującym, np. mówi o „okropnych niedorzecznościach”, „strasznych rzeczach”, podkreśla swoje cierpienie i krzywdę. Jej wypowiedzi są momentami chaotyczne, urywane, co oddaje stan jej rozchwiania emocjonalnego. Charakterystyczne są także metafory i uogólnienia, np. określenia dotyczące życia jako ciężaru lub ciągu cierpień, a także dramatyczne podsumowania własnych doświadczeń. Autorka posłużyła się zabiegiem stylizacji językowej na mowę potoczną i emocjonalną (subiektywizacja języka postaci). Celem tego zabiegu jest ukazanie psychiki bohaterki, jej emocji oraz sposobu przeżywania świata. Dzięki temu czytelnik może lepiej zrozumieć jej wewnętrzne konflikty, napięcia i sposób myślenia.
1. Zauważ, że język bohaterki jest silnie związany z jej emocjami.
2. Dostrzeż obecność wykrzyknień, powtórzeń i słów wartościujących.
3. Zwróć uwagę na nieregularność i chaotyczność wypowiedzi.
4. Przeanalizuj użycie metafor i uogólnień.
5. Wyciągnij wniosek, że styl języka służy ukazaniu psychiki i przeżyć bohaterki.