Określenia odnoszące się do Polski to m.in. „uświęcenie umierających”, „bieda”, „krzywda”, „niesprawiedliwość”, ale też określenia podkreślające wartość państwa i jego znaczenie. Styl mówienia Cezarego jest emocjonalny, pełen gniewu i rozczarowania. Chłopak skupia się na negatywnych aspektach rzeczywistości i cierpieniu ludzi. Natomiast Gajowiec mówi o Polsce w sposób podniosły, spokojny i odpowiedzialny, podkreślając jej wartość oraz konieczność jej odbudowy. Styl mówienia o ojczyźnie raczej dzieli rozmówców, ponieważ używają innych środków wyrazu i mają odmienne spojrzenie na sytuację kraju. Jednak jednocześnie można zauważyć, że obaj są zaangażowani i zależy im na Polsce, co w pewnym sensie ich łączy.
1. Zauważ, że rozmówcy używają różnych określeń dotyczących Polski.
2. Dostrzeż, że Cezary podkreśla cierpienie i niesprawiedliwość.
3. Zwróć uwagę, że Gajowiec mówi o ojczyźnie w sposób bardziej podniosły i spokojny.
4. Przeanalizuj różnice w stylu wypowiedzi obu bohaterów.
5. Wyciągnij wniosek, że styl mówienia jednocześnie ich dzieli i częściowo łączy, bo obaj troszczą się o los kraju.